مجلۀ ورزشی فن

مجله ورزشی فن، شماره شصت و نه / 15 بهمن 98

سردبیر  مهدی همدانی
دبیر تحریریه   سعیده فتحی
دبیر عکس  مجتبی صالح
تصویر‌بردار  علی روزبهانی
تدوینگر  نسیم نوری‌آزاد
صفحه‌آرا  فاطمه قنائی 
گرافیست  سمیرا هژبری
ویراستار  ماندانا لیاقت

با سپاس از همکاری
اردشیر لارودی، جعفر تبریزی، مهدی هژبری، فرهاد اشراقی 
آرش محمــدی، محمدرضا مدنی،  امیر شمس،  مریم کریمی 
پرتو جغتایی، فرخ حسابی و فرشاد عباسی

برگشت به ليست

صفحه 4 : وقت اضافه - المپیک؛ بهترین فرصت برای تبلیغ 

کمتر از 8 ماه دیگر رقابت‌های المپیک توکیو آغاز می‌شود. شواهد امر این‌گونه نشان می‌دهد که کاروان ورزشی ایران با بیش از 65 ورزش‌کار می‌تواند در این مسابقات بزرگ شرکت کند. تورنمنتی که به مدت 15روز چشم تمام دنیا را معطوف به خود می‌کند. این بهترین فرصت برای ماست تا ثابت کنیم شرایط ایران با چیزی که گاهی اوقات در دنیا مطرح می‌شود، متفاوت است.

 

 

صفحه 7 : چهل تکه - هیاهو برای همه‌چیز!

شرایط فوتبال ایران در قیاس با دهه‌های گذشته بسیار متفاوت شده است. امکانات بیشتر، پول بهتر، هیاهوی افزون‌تر، رسانه‌های فراوان‌تر و البته حاشیه‌های جدی‌تر. 
اما هنوز یک بازی هست که ارزشش برای هواداران 2 تیم به اندازۀ کل فصل است. هنوز استقلال و پرسپولیس برای هم کرکری می‌خوانند. هنوز وقتی زمان دربی تهران فرا می‌رسد، هواداران این 2 تیم گلوی خود را به اسلحه‌ای برای حمایت از تیم محبوب و کوبیدن رقیب بدل می‌کنند. 

 

 

صفحه 8 : چهل تکه - مجیدی: ماه‌عسل استقلال با بردن پرسپولیس کامل می‌شود

شاید حتی اگر از خود فرهاد مجیدی هم سؤال می‌کردیم، تصور نمی‌کرد که لیگ قهرمانان آسیا را با چنین صلابتی شروع کند و با اقتداری مثال‌زدنی راهی مرحلۀ گروهی این مسابقات شود. البته فرهاد خودش به‌خوبی می‌داند که علی‌رغم نتایج فوق‌العاده در آسیا، حکایت رویارویی با پرسپولیس چیز دیگری است. 

 

 

صفحه 9 : چهل تکه - علیپور: پنجشنبه روز شکست استقلال است

یکی از بازیکنان بی‌حاشیۀ پرسپولیس که اتفاقاً طی سال‌های اخیر در دربی‌ها هم نمایش مطلوبی ارائه کرده، علی علیپور است. مهاجم مازندرانی سرخ‌پوشان که سابقۀ باز کردن دروازۀ آبی‌ها را هم دارد. علیپور حتی به هنگام کرکری خواندن هم ادب را از یاد نمی‌برد.

 

 

صفحه 10 : چهل تکه - امیر؛ اسیر در قلعۀ سپاهان

در حالی ‌که کمتر از 50 روز دیگر مرحلۀ اول پیکارهای انتخابی جام‌جهانی در قارۀ آسیا آغاز می‌شود، تیم‌ملی ایران در اتفاقی کم‌نظیر همچنان سرمربی ندارد! انگارنه‌انگار که باید از فرصت موجود برای شناسایی بازیکنان منتخب داخلی و لژیونرها‌ استفاده کند.

 

 

صفحه 11 : چهل تکه - هلهلۀ شادی بزرگان

در روزهایی که گذشت، اغلب تیم‌های بزرگ قارۀ اروپا دروازۀ حریفانشان را به توپ بستند. رئال‌مادرید، زاراگوزا را گل‌باران کرد و بارسلونا هم برای اینکه از رقیب سنتی خود عقب نماند، با 5 گل لگانس را درهم کوبید.

 

 

صفحه 12 : چهل تکه - منچسترسیتی دوباره در فینال

اگر قبل از آغاز فصل جدید رقابت‌های لیگ برتر انگلیس میان هواداران لیورپول نظرسنجی می‌کردیم، بدون شک حتی خوش‌بین‌ترین طرف‌دار این تیم هم تصور چنین روز‌های فوق‌العاده‌ای را نمی‌کرد. در حالی که زمستان هنوز تمام نشده است، مردان محبوب آنفیلد در آستانۀ قهرمانی قرار دارند و شاید بتوانند این مهم را تا ابتدای بهار محقق کنند.

 

 

صفحه 14 : نمایشگاه - با مراکز آموزش بیسبال آشنا شویم

یکی از دلایل مهجور ماندن بیسبال در ایران، کمبود فضای آموزشی برای این رشتۀ مفرح است. به‌طوری‌ که در برخی از استان‌ها اساساً مرکز معتبری برای آموزش وجود ندارد و اغلب باشگاه‌هایی که برای یادگیری بیسبال مناسبند، در شمال شهر تهران واقع شده‌اند.

 

 

صفحه 15 : نمایشگاه - کجا پدل یاد بگیریم؟

خوشبختانه پدل دارد آرام‌آرام جایش را در ورزش ایران باز می‌کند؛ چراکه هم ورزش مفرحی است و هم تبلیغات خوبی برایش انجام می‌شود. البته هنوز هم به تعداد بسیار زیادی باشگاه و مرکز آموزشی برای این رشته در سراسر کشور نیاز داریم.

 

 

صفحه 17 : دوبنده - نوروزی: تا وقتی بنا هست نیازی به من نیست

در حالی که از گوشه‌وکنار شنیده می‌شود که فدراسیون کشتی برای سرمربیگری تیم‌ملی فرنگی با امید نوروزی مذاکره کرده است، او چنین موضوعی را رد می‌کند و آن را شایعه‌ای بیش نمی‌داند.

 

 

صفحه 18 : چهل تکه - ثنا در تیررس ترک ها 

ثنا صادقی، هافبک ١٩سالۀ تیم‌ملی، از 12سالگی‌ وارد اردوی تیم‌ملی فوتبال بانوان شد. او امسال برای شرکت در مسابقات آسیایی کافا به همراه تیم‌ملی عازم کشور ازبکستان شد و در تمام دیدارها به‌عنوان بازیکن ثابت به میدان رفت و عنوان نایب‌قهرمانی را هم همراه دیگر بازیکنان به دست آورد. 

 

 

صفحه 19 : تاتامی - عباسعلی: جای  مدال  در کلکسیونم خالی است

از همان  8سالگی که ضربه زدن را شروع کرد، می‌دانست توانایی بالا رفتن از سکوهای بزرگ جهانی را دارد. صحبت از حمیده عباسعلی است. دختری که وقتی اولین مدالش را گرفت، گفت: «من می‌دانم یک روز بالاخره کاراته المپیکی می‌شود.» او به آرزویش رسید و المپیک 2020 پیش روی او و دیگر کاراته‌کاران است.

 

 

صفحه 20 : آپاره - عابدینی: کار نیمه‌تمام را در توکیو تمام می‌کنم

در المپیک قبلی کمتر کسی تصور می‌کرد که یک شمشیرباز ایرانی بتواند حتی 2 پیروزی متوالی کسب کند، چه برسد به آنکه خودش را به جمع شمشیربازان برتر برساند؛ ولی مجتبی عابدینی دست به کار بسیار بزرگی زد و این مهم را محقق کرد. اگر بدشانسی با مجتبی همراه نمی‌شد، بدون شک او به‌جای کسب عنوان چهارم، یکی از مدال‌‌آوران ما در المپیک 2016 ریو لقب می‌گرفت. اتفاقی که امیدواریم سال آینده در توکیو رخ بدهد.

 

 

صفحه 21 : هالتر - رضازاده: هرکول جدید باز هم از ایران می‌آید

مدت‌هاست که از حسین رضازاده خبری نداریم و خودش هم تأکید می‌کند که می‌خواهد به دور از هیاهو زندگی کند. با وجود این نمی‌توان او را از جامعۀ ورزش و به‌ویژه وزنه‌برداری جدا دانست؛ چون چهره‌ای ماندگار برای ورزش ایران محسوب می‌شود.

 

 

صفحه 22 : مغزی - مردی که دنیا را تکان داد

سخت است نوشتن از مردی که نامش با عظمت کل بسکتبال این کرۀ خاکی برابری می‌کرد. او فقط به بسکتبال تعلق نداشت. کافی است نگاهی بیندازید به فوج پیام‌های تسلیتی که چهره‌های ورزشی، سیاسی، فرهنگی و هنری برایش نوشتند. از مسی و رونالدو و زیدان و توتی و زلاتان گرفته تا مایک تایسون، جک نیکلسون و... . قطع به یقین کمتر نمونه‌ای را می‌توان پیدا کرد که پس از مرگش جهان را در این‌چنین تأثری فرو برد.